Sierociniec

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 


W centrum miasta, przy ul. Bankowej (dawniej plac Armii Czerwonej i NOT), stoi kompleks budynków, który kojarzy się najczęściej mieszkańcom miasta z zabudowaniami klasztornymi. Niewielu mieszkańców miasta wie, że właśnie tutaj, poza pasem murów obronnych został zbudowany w 1755 roku Dom Sierot. Początkowo był to tylko jeden budynek, do którego dobudowano w 1779 roku nowe skrzydło zabudowując rozległy teren będący własnością sierocińca. Był to nie tylko zakład opiekuńczy. W znacznym stopniu zaspokajał też potrzeby kulturalne miasta. Od 1779 roku rozpoczęto wydawanie miesięcznika o tematyce lokalnej, w drukarni, która działała tutaj od roku 1767. Koszty utrzymania całej instytucji były ogromne, dlatego patronat nad zakładem objął rząd pruski i przemianował go na Królewski Zakład dla Uczniów i Sierot. Podniosło to nie tylko rangę sierocińca, ale przede wszystkim umożliwiło wzorowe wyposażenie pracowni dydaktycznych, które zyskały sobie sławę w okolicy.

W czasie wojen napoleońskich zakwaterowano tutaj wojska francuskie. Dlatego przeprowadzono w 1812 roku pewne adaptacje, co spowodowało całkowite zniszczenie pracowni dydaktycznych. Po burzliwym okresie napoleońskim przywrócono pierwotne znaczenie zabudowaniom. W 1841 roku mieszkało tutaj 147 wychowanków. Po drugiej wojnie światowej nie zmieniło się przeznaczenie budynków. Częściowo zniszczone w okresie ostatniej wojny zostały w latach powojennych przejęte i zagospodarowane przez Zakłady Górnicze "Konrad". Obecnie zespół budynków prezentuje się okazale, co zawdzięcza nie tylko położeniu na wzniesieniu, ale przede wszystkim potężnym bryłom skrzydeł nakrytych wysokimi dachami. Szczególnie reprezentacyjny jest budynek główny.

Wydłużona, trzykondykcyjna elewacja frontowa ma wydzielony gzymsem parter, a okna przyziemia rozdzielone są płaskimi lizenami z mocno wyakcentowanymi cokołami. Taki sam podział występuje w górnych kondygnacjach. Ciekawie reprezentuje się portal wejściowy z półkoliście ukształtowanym nadprożem, flankowany jońskimi pilastrami i poprzedzony schodami, ujętymi w kamienną, płytowo-ażurową balustradę. Dopełnieniem wystroju są dwa wazony wtopione w zwieńczenie portalu. Podobna, lecz jeszcze skromniejsza kamieniarka występuje w ścianie sąsiedniego, północnego skrzydła. Pozostałe budynki, mimo zachowanych sklepień kolebkowych, nie dorównują głównemu obiektowi, zarówno pod względem gabarytu, jak i środków wyrazu.

Przez ostatnie czterdziestolecie obiekt ten był własnością Zakładów Górniczych "KONRAD". Mieściły się tutaj: hotel robotniczy, internat dla uczniów Zasadniczej Szkoły Górniczej, Klub NOT, dom kultury i biblioteka. Budynki były konserwowane i odnawiane. Obecnie, kiedy zakłady górnicze są postawione w stan likwidacji, budynki są niestety zaniedbane. Główny budynek stoi prawie pusty i niszczeje. Miejmy nadzieję, że los okaże się dla tego niewątpliwie ciekawego zespołu architektonicznego łaskawy i ponownie zatętni w nim życie.

Mgr Barbara Berduła
(Głos Bolesławca Wydanie: październik 1993, strona: 6)

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Pliki cookies, używane przez tę stronę nie służą zbieraniu informacji o użytkownikach sieci. Mają jedynie za zadanie usprawnić obsługę strony.

Możesz zablokować w ustawieniach swojej przeglądarki możliwość zapisywania cookies. Jednak w takim przypadku nie możemy zagwarantować, że strona zachowa swoją pełną funkcjonalność.